Effe lekker uitwaaien in het Vondelpark in Amsterdam op een zomerse dag

Op een van die ongewoon zachte dagen in juni, liep ik op een zondagmorgen door het Vondelpark in Amsterdam. Het was nog lekker vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon begonnen door te breken. Vervolgens is het net of je nogmaals ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik liep helemaal door tot de Vossius, omdat daar bijna bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open plaats en volgens mij goed in de zon. Ik slenterde wat sneller, omdat dat vooruitzicht trok mij reuze aan. Aankomend om de bocht van het laantje bleef ik verbaasd en een beetje teleurgesteld staan.

Er zat al iemand op het bankje.

Een bejaarde man van ongeveer zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine gleufhoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Let wel, het was half acht op een zondagochtend en mijn bankje was al bezet.
opzet zonnebril
Het zonlicht speelde over zijn schedel die nogal groot was. Hij had een enorm groot kop, echt een heel erg groot hoofd. Een kanjer van een harses. Zijn hoedenmaat zou wel eens maat fietstas kunnen zijn. Hij zat voorover, met de ellebogen op zijn knieen.

Gedachteloos ging ik op de nog resterende vrije bankruimte plaatsnemen.

Hij keek me even aan en automatisch schoof hij de bos bloemen dichter naar hem toe. Was hij bang, dat ik er op zou gaan zitten, of dat ik ze zou wegkapen of wilde hij plaats maken, zodat ik erbij kon gaan zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op deruikers liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij keek mij slaperig aan en het was overduidelijk dat drank een grote gabber van hem was.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Prachtig," zei ik," bloemen."

"Die woont hiero achter," Een afgebrokkelde duimnagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Is ze jarig?" vroeg ik.

Hij keek mij aan en trok zijn wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Je dochter," zei ik.

"Nee," klonk het schor en slepend," Neen, die is geheel niet jarig '.

Hij zweeg en de grote kop draaide weer recht en keek naar de grond.

"Nee jarig is ze niet," herhaalde hij en zuchtte.

Er was kennelijk een probleemHij zat ergens mee, dat was zo te zien en er groeide nieuwsgierigheid in mij, maar om niet indiscreet te lijken besloot ik vervolgens geen vragen te stellen.

"Die blomme benne nog voor veertien dagen geleden..," begon hij, "ja kijk, je denkt weleens, nou benne ze groot en kenne ze voor dr lui-eigen zorgen, maar nee hoor, vader mot nog regelmatig helpen. Pa ken je de wastafel effe make, paps de poort klemt zo of Frans z'n bromfiets is defect."

Hij zweeg en staarde sip naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik voelde, dat ik iets moest zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een klootzak is het en anders niet, met z'n regeringsbeleid," was hij mij voor.

Nu brandde ik wel van curiositeit. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen partij heb-ie opgericht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij expliciet alsof het een vies woord gold.

"Met nog een bende verschillende lapzwansen uit de wijk. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haaltje je 't in je paardenkop. Agressie uit Amsterdam. Nou voor veertien dagen geleden heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een knal voor z'n bek gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de eikel."

Hij ging achterover zitten tegen de railing en een hemelse lach verscheen op zijn doorleefde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd waarachtig wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor 14 dagen terug bij ze, want de kapstok lag van de muur, ken die stakker zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik eerst altijd effe neuten bij de Schep, weet je wel, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een aantal over m'n taks. Kom ik bij m'n dochter, althans dat dacht ik, staat de deur op een kier. Loop ik de kamer in en zien ik de deuren van het balkon openstaan. En wat denk jij nou dat ik zag?? Nou?"

Ik wist het niet en haalde de schouders op.

"Ligt daar vreemd wijf met blote tieten op het terrasje en eikeltje zit ernaast met een glas pils in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor de ogen, want als je aan mijn kleine meissie komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Pa tegen me..... Ik ben je Pa niet meer, zeg ik (verder lezen) tegen hem en geef hem zo meteen een kneiter voor zijn kop, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, die geeft me een gil en grijpt me bij m'n schouders en trekt me zo de hal in, want die meid is sterk hoor. Dat heb ze van d'r pa. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het weer goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r pappa. Ja, hoe kon ik nou begrijpen, dat het z'n zuster was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens bekijken of ze al op zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Effe lekker uitwaaien in het Vondelpark in Amsterdam op een zomerse dag”

Leave a Reply

Gravatar